شنبه تا پنجشنبه 08:00 - 17:00

مشهد، پیامبر اعظم ۱۳، پلاک۸

09155599317 info@yadegar.co

اسب عرب

نژاد شناسی اسب (اسب عرب)

معرفی نژاد اسب عرب (Arabian Horse)

 

     اسب عرب بدون شک یکی از زیباترین نژادهای اسب می­باشد. این نژاد برای هزاران سال با دقت و ریزبینی تولید نسل شده و به همین سبب به عنوان خالص ترین نژاد در میان تمامی نژادهای اسب پنداشته می­شود. اسب عرب همچنین یکی از قدیمی ترین نژادهای اسب به شمار می­رود و حدود ۵۰۰۰ سال است که به عنوان همراهی برای بشر وجود داشته و یکی از سواری های مورد علاقه­ی چهره های تاریخی­ای مانند چنگیز خان، ناپلئون و جورج واشینگتن بوده است. ظاهر اسب عرب بیانگر زیبایی، قدرت و چابکی آن است. در ادامه به بررسی این نژاد می­پردازیم.

 

بدن اسب عرب

بدن جمع و جور، سم های محکم، ران های قوی، استخوان های محکم و فاصله ی نسبتاً کم بین ران پا و کتف آنها دلایل اصلی قدرت و تعادل خوب این نژادند.

 

برخی از ویژگی های ظاهری اصلی اسب عرب عبارتند از:

  • اعضای بدن متناسب با هم
  • چشم ها و مجراهای تنفسی درشت
  • پوزه­ی کوچک
  • گردن ظریف و قوس دار
  • بالا گرفتن دم به هنگام حرکت
  • گوش­ها کوچک و رو به جلو
  • یال و دم لطیف

 

قد و اندازه

اسب عرب در قد و قامت نسبت به بسیاری از اسب های سواری کوتاه تر است و به طور کلی جزو اسب های کوتاه قد به حساب      می آید. قد اکثر اسب های این نژاد بین ۱۴۲ تا ۱۵۴ سانتی متر می باشد اما در بعضی از اسب های عرب می توان شاهد قدهایی بین ۱۵۴ تا ۱۶۲ سانتی متر نیز بود. وزن اکثر اسب های عرب بین ۳۵۰ تا ۴۵۰ کیلوگرم میباشد.

 

رنگ و نشان­ها

اسب­های عرب اصیل به رنگ های کهر، نیله (خاکستری)، کرنگ، مشکی و ابرش یافت می شوند که عمده ترین رنگ آنان کهر و سپس نیله است. بعضی از اسب های عرب بر روی سر و قلم های دست و پای خود نشان های سفیدی دارند

 

پوست تمامی اسب­های عرب در تمام قسمت­های بدنشان، به غیر از قسمت­هایی که نشان­های سفید رنگ دارند، به رنگ مشکی است. گفته می­شود پوست مشکی این اسب در گذشته این نژاد را از گرمای خورشید کویر محافظت میکرده. با اینکه اسب­های عرب بسیاری با رنگ موی “سفید” وجود دارند، اما رنگ سفید در واقع اثر عمل طبیعی ژن خاکستری است. اسب های نیله در هنگام تولد به رنگ مشکی، کهر یا کرنگ هستند و هنگامی که رشد می­کنند به تدریج رنگشان روشن تر می­شود تا در نهایت یا کاملا سفید می­شوند و یا خاکستری لکه لکه. اما رنگ پوست آن ها مشکی است و در تمام طول عمرشان نیز مشکی باقی می­ماند. بنابراین، تمامی اسب های عرب سفید رنگ در حقیقت نیله هستند و هیچ ژن سفیدی در اسب های عرب وجود ندارد، با اینکه تعداد بسیار بسیار اندکی (چندین اسب در کل تاریخچه ی اسب های عرب) از اسب های عرب به دلایل دیگری به رنگ “سفید” ثبت شده اند. رنگ مشکی در میان اسب های عرب جزو رنگ های کمیاب و نادر به حساب می آید (حدود ۴% از اسب های عرب به رنگ مشکی اند). دلیل علمی کمیابی رنگ مشکی در اسب عرب این است که ژن مشکی اکثر اوقات تحت سلطه ی ژن غالب “Agouti” در می­آید و سبب به وجود آمدن ناحیه­های مشکی در اسب های کهر می­شود. در حال حاضر بعضی از مزرعه­های تولید و پرورش اسب عرب به کمک تست های ژنتیک و DNA تلاش می­کنند تا احتمال تولید کره­های مشکی خود را افزایش دهند.

 

سرشت و خوی

اسب­های عرب برای قرن های متعددی در صحراها و کویرها و در ارتباط نزدیکی با انسان­ها وجود داشته­اند. مالکان اسب­های مادیان ارزشمند جنگی به منظور جلوگیری از دزدیده شدن مادیان­های قیمتی خود، آن ها را درون خیمه­های خود و در کنار خانواده و فرزندان خود نگهداری می­کردند. فقط اسب­هایی که به طور طبیعی از سرشت خوبی برخوردار بودند اجازه­ی تکثیر داشتند و نتیجه­ی آن، این شد که امروزه اسب­های عرب از آنچنان خوی خوبی برخوردارند که جزو یکی از تنها نژادهای اسبی هستند که قوانین فدراسیون سوارکاری آمریکا (United States Equestrian Federation) به افراد زیر ۱۸ سال اجازه­ی نمایش دادن نریان­های آن­ها را در اکثر مسابقات زیبایی می­دهد. اسب عرب جزو دسته­ی اسب های “خون گرم” به حساب می­آید; دسته ای که شامل اسب­های خوش روحیه­ی دیگری است که اصلاح و بهبود یافته­اند و به منظور سرعت تولید می­شوند. اسب عرب نیز مانند سایر اسب های خون گرم از اسب­های حساس، باهوش و زیرک است که همین ویژگی ها امکان تعلیم سریع و ارتباط بهتر و قوی تر با سوارکار خود را برقرار می­سازند، اما همین ویژگی­ها نیز سبب می­شوند که این نژاد به همان سرعتی که می­تواند خو و عادت­های خوب را فرا گیرد، خو و عادت­های بد را فرا گیرد. اسب­های عرب شیوه های تمرین آزاردهنده (پرخاشگرانه) و بی منطق را تحمل نمی­کنند. اسب­های عرب به طور طبیعی به همکاری با انسان­ها گرایش دارند ولی اگر با آن­ها بد رفتاری شود، همانند هر اسب دیگری، می­توانند بیش از حد عصبی یا مضطرب شوند اما به ندرت پرخاشگر و شرور می­شوند و آن فقط در صورتی است که به طور جدی لوس شوند و یا در معرض سو استفاده و آزار شدید قرار بگیرند.

 

استفاده های اسب عرب

اسب عرب در بسیاری از ورزش­ها استفاده می­شود. آن­ها اسب­های مناسبی برای مسابقه­های استقامت با مسافت های طولانی می­باشند. آن­ها میتوانند به اسب­های درساژ برازنده و زیبایی تبدیل شوند، زمین های کورس را در رقابت با اسب های تروبرد به رعشه در آورند، و یا با زیبایی و حرکت متوازن خود در مسابقات زیبایی دل هر تماشاچی­ای را بدست آورند. اسب­های عرب همچنین می­توانند همراهانی مهربان باشند و اسب­های مسن­ترشان می­توانند برای سواری افراد مبتدی استفاده شوند.

سایر مقالات

استفاده از پروبیوتیک در تغذیه طیور - 01

استفاده از پروبیوتیک درتغذیه طیور

استفاده از پروبیوتیک در تغذیه طیور دانلود مطلب پروبیوتیک امروزه عموما شامل قارچها، مخمرها، باکتری ها و… می شود که …

بیشتر →
تهویه سالن پرورش طیور

تهویه سالن پرورش طیور

مقدمه کنترل شرایط پرورش به خصوص تهویه سالن پرورش طیور (دما، رطوبت، هوای تمیز) از اهمیت ویژه ای برخوردار است. …

بیشتر →
تغذیه گاوهای شیری - تغذیه گاو های خشک و تلیسه

تغذیه گاوهاى خشک و تلیسه

تغذیه گاو های خشک و تلیسه از اهمیت بالایی برخوردار است. در صورت تغذیه نادرست دام وضعیت مناسبی در زمان زایمان نخواهد داشت.

بیشتر →
مدیریت بستر در پرورش طیور - 01

مدیریت بستر در پرورش طیور

از اصلی‌ترین عوامل موثر برای دستیابی به حداکثر تولید اقتصادی، مدیریت پارامترهای محیطی و بخصوص مدیریت بستر در پرورش طیور …

بیشتر →

آناتومی دستگاه گوارش اسب

مقاله ذیل در مجله دنیای اسب به چاپ رسیده است. آنا تومی دستگاه گوارشی اسب تصمیم بر آن است که …

بیشتر →

پرورش جوجه یک روزه

چگونه جوجه مرغ­های یکروزه را پس از یک هچ موفق پرورش دهیم؟ هرچند ممکن است باورش برایتان سخت باشد ولی …

بیشتر →

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

به بالای صفحه بردن